Uluslararası Finans Enstitüsü (IIF) tarafından yayımlanan son rapor, küresel borcun 353 trilyon dolar ile tarihi bir zirveye ulaştığını ortaya koydu. Rapor, uluslararası yatırımcıların ABD Hazine tahvillerinden uzaklaşarak yönünü Japonya ve Avrupa’ya çevirdiğini gösteriyor.

Küresel borç dağının makroekonomik anatomisi ve rekor seviyeler

Dünya ekonomisi, pandeminin yarattığı devasa mali teşviklerin ve ardından gelen parasal sıkılaştırma döngülerinin sarsıntılarını henüz tam anlamıyla atlatamamışken, küresel borç dinamikleri alarm verici bir boyuta ulaşmış durumdadır. Uluslararası Finans Enstitüsü’nün (IIF) yayımladığı son Küresel Borç Raporu, finansal sistemin taşıdığı yükün tarihi bir eşiği geçtiğini ve toplam küresel borcun mart sonu itibarıyla 353 trilyon dolar gibi astronomik bir seviyeye tırmandığını ortaya koymaktadır. Sadece 2026 yılının ilk çeyreğinde yaşanan 4,4 trilyon dolarlık sıçrama, 2025 yılının ortalarından bu yana kaydedilen en hızlı borç artış ivmesi olarak kayıtlara geçmiştir. Art arda beşinci çeyrekte de yükseliş trendini sürdüren bu tablo, küresel ekonomik çıktının (GSYİH) %305’ine tekabül eden devasa bir kaldıraç (leverage) oranını işaret etmektedir. Makroekonomik perspektiften bakıldığında, dünya genelinde üretilen her 1 dolarlık ekonomik değere karşılık 3 dolardan fazla bir borç yükümlülüğü bulunması, finansal sistemin kırılganlığını (financial fragility) ve faiz şoklarına karşı duyarlılığını en üst seviyeye taşımaktadır.

Bu devasa borç dağının oluşum mekanizmaları incelendiğinde, sorunun sadece gelişmekte olan ülkelerin kronik dış finansman ihtiyaçlarından değil, aynı zamanda dünyanın en büyük ekonomilerinin mali disiplinsizliklerinden kaynaklandığı açıkça görülmektedir. Washington yönetiminin devasa bütçe açıkları ve bitmek bilmeyen borçlanma iştahı, bu rekor artışın en büyük itici güçlerinden biri olarak öne çıkmaktadır. Yüksek faiz oranlarının (higher for longer) küresel piyasalarda yeni normal haline geldiği bir dönemde, bu büyüklükteki bir borç stokunun çevrilmesi (debt rollover) ve faiz ödemelerinin (debt servicing costs) yapılması, hem devlet bütçelerinde hem de şirket bilançolarında muazzam bir tahribat yaratmaktadır. Yatırımlara, eğitime veya sağlığa harcanması gereken trilyonlarca doların sadece borç faizlerini ödemek için kullanılması, küresel büyüme potansiyelini uzun vadede aşağı çeken yapısal bir darboğaza (bottleneck) dönüşmüştür.

Raporun dikkat çeken bir diğer unsuru ise, borç oranlarındaki bölgesel ayrışmalardır (divergence). Olgun piyasalarda borç oranları nominal olarak yatay veya hafif aşağı yönlü bir seyir izlerken, Norveç, Kuveyt, Çin, Bahreyn ve Suudi Arabistan gibi ülkelerde GSYİH’nin 30 puanı üzerinde dramatik borçluluk artışları yaşanmıştır. Genellikle yüksek enerji gelirleriyle bilinen ve cari fazla veren Körfez ülkelerinin (Kuveyt, Bahreyn, Suudi Arabistan) bile böylesine yüksek oranlarda borçlanmaya gitmesi, “Vizyon 2030” gibi petrol sonrası döneme hazırlık için yapılan devasa mega projelere ve altyapı yatırımlarına (CAPEX) duyulan finansman ihtiyacının bir sonucudur. Bu ülkeler, ellerindeki devasa nakit rezervlerini kullanmak yerine, uluslararası piyasalardan borçlanarak projelerini finanse etmeyi rasyonel bir finansal strateji olarak benimsemektedir. Ancak bu durum, küresel likidite havuzundan çekilen borç miktarını daha da şişirmektedir.

ABD Hazine tahvillerinden tarihi kaçış ve portföy çeşitlendirmesi

Küresel borç raporunun finansal piyasalar açısından en sarsıcı ve jeo-ekonomik dengeleri yeniden tanımlayan bulgusu, uluslararası sermayenin rotasındaki radikal değişikliktir. On yıllardır dünyanın en güvenli limanı (safe haven) ve küresel rezerv paranın temel dayanağı olarak kabul edilen ABD Hazine tahvilleri (US Treasuries), yatırımcıların gözünden düşmeye başlamıştır. Rapora göre, uluslararası yatırımcıların Japonya ve Avrupa devlet tahvillerine yönelik talebi belirgin bir şekilde güçlenirken, ABD tahvillerine olan talep yılbaşından bu yana görece durağan ve zayıf bir görünüm sergilemektedir. IIF Küresel Piyasalar ve Politika Direktörü Emre Tiftik’in, “Bu durum uluslararası yatırımcıların ABD Hazine tahvillerinden çeşitlendirme (diversification) çabalarının varlığını gözler önüne seriyor” şeklindeki tespiti, doların küresel finans sistemindeki hegemonik gücünde yavaş ama istikrarlı bir erozyon yaşandığının kanıtıdır.

Bu kaçışın arkasında yatan temel rasyonalite, ABD kamu maliyesinin uzun vadeli sürdürülebilirliğine dair artan derin şüphelerdir. Emre Tiftik, 30 trilyon doları aşan ABD Hazine piyasasında kısa vadede “ani bir risk” (imminent risk) bulunmadığını belirtse de, asıl tehlikenin ufuk çizgisinde olduğunu vurgulamaktadır. Uzun vadeli projeksiyonlar, ABD kamu borcunun giderek “sürdürülemez bir patikaya” (unsustainable path) girdiğine, bütçe açıklarının milli gelire oranının kriz dönemlerini aratmayacak seviyelere yerleştiğine işaret etmektedir. Her 100 günde bir yaklaşık 1 trilyon dolar artan ABD kamu borcu, küresel kurumsal yatırımcıları, merkez bankalarını ve varlık fonlarını kendi portföylerindeki riskleri yeniden hesaplamaya itmiştir. Mevcut politikalar ve siyasi kutuplaşmalar altında ABD’nin borç/GSYİH oranının tırmanmaya devam etmesi beklenirken, Euro Bölgesi’nde uygulanan mali konsolidasyon politikaları ve Japonya’nın yapısal reformları sayesinde bu bölgelerdeki borç oranlarının aşağı yönlü seyretmesi, sermaye akışının (capital flows) yönünü Atlantik’ten Avrupa ve Asya’ya çevirmesine neden olmuştur.

Avrupa ve Japonya tahvillerinin yeniden cazip hale gelmesi, küresel tahvil piyasalarında eşine az rastlanır bir arbitraj ve getiri (yield) arayışının sonucudur. Japonya Merkez Bankası’nın (BOJ) negatif faiz politikasını terk ederek faiz artırımlarına başlaması, Japon devlet tahvillerini (JGB) uluslararası yatırımcılar için uzun yıllar sonra ilk kez makul bir getiri alternatifi haline getirmiştir. Aynı şekilde, Avrupa Merkez Bankası’nın (ECB) faiz indirim döngüsünü dikkatli bir şekilde yönetmesi ve Euro Bölgesi ekonomilerinin şoklara karşı gösterdiği direnç, Avrupa tahvillerini daha güvenli bir liman olarak konumlandırmıştır. Yatırımcıların ABD Doları’na ve ABD siyasetindeki borç tavanı (debt ceiling) krizlerine olan aşırı bağımlılıklarını azaltmak istemesi, “Dolarizasyondan Uzaklaşma” (De-dollarization) trendinin sadece ticarette değil, rezerv yönetiminde ve portföy tahsisatlarında da (portfolio allocation) hız kazandığını kanıtlamaktadır.

Gelişen piyasalar ve Çin ekonomisinde artan borçlanma ivmesi

Gelişmekte olan piyasalar (Emerging Markets – EM), küresel borç krizinin en kırılgan ancak aynı zamanda en hızlı büyüyen cephesini oluşturmaktadır. IIF verilerine göre, olgun piyasalarda borç oranları görece yatay seyrederken; gelişen piyasalar, hükümet borçlanmalarının da etkisiyle 36,8 trilyon dolar gibi rekor bir borçluluk seviyesine ulaşmıştır. Bu durum, küresel faiz oranlarının yüksek seyrettiği bir ortamda, dış finansmana bağımlı gelişmekte olan ülkelerin yüksek borçlanma maliyetlerine (cost of borrowing) rağmen kamu harcamalarını kısmakta zorlandıklarını göstermektedir. Seçim ekonomileri, altyapı eksiklikleri ve yapısal reformların ertelenmesi, bu ülkelerin bütçe açıklarını finanse etmek için tahvil piyasalarına daha fazla ihraç yapmalarına (bond issuance) neden olmuştur. Dolara veya Euro’ya endeksli ihraç edilen bu borçlar, yerel para birimlerinin değer kaybetmesi halinde ilgili ülkeler için yıkıcı bir döviz krizine (currency crisis) dönüşme potansiyeli taşımaktadır.

Çin ise, gelişmekte olan piyasalar kümesinin içinde kendi başına devasa bir ekosistem olarak ayrı bir incelenmeyi hak etmektedir. Raporda belirtildiği üzere, Çin hariç tutulduğunda gelişen piyasa borçları rekor kırarken, Çin’in kendi iç dinamiklerinde de belirgin bir ivmelenme yaşanmaktadır. Özellikle yılın başında, başta kamu iştirakleri (State-Owned Enterprises – SOE) olmak üzere finansal olmayan şirket borçlanmalarında ciddi bir sıçrama görülmüştür. Çin hükümetinin, yavaşlayan ekonomik büyümeyi, sarsılan gayrimenkul sektörünü ve zayıflayan iç talebi canlandırmak amacıyla kamu destekli şirketler üzerinden altyapı yatırımlarını finanse etmesi, bu borç patlamasının ana nedenidir. Çin’in geleneksel büyüme modeli olan “borçla finanse edilen altyapı inşası”, giderek daha az marjinal getiri (diminishing marginal returns) sağlamasına rağmen, sistemin çarklarını döndürmek için kullanılmaya devam edilmektedir.

Çin’in yerel yönetim finansman araçları (LGFV) ve kamu şirketleri aracılığıyla biriktirdiği bu “gizli borçlar”, küresel finansal sistem için kapalı bir kutu olmaya devam etmektedir. Çin Merkez Bankası’nın (PBOC) piyasaya enjekte ettiği likidite, ekonomik aktiviteyi bir ölçüde desteklese de, sistemdeki kaldıraç oranını tehlikeli boyutlara taşımaktadır. Dünyanın en büyük ikinci ekonomisinin bu denli yüksek bir borç stoku ile büyümesini sürdürmeye çalışması, küresel tedarik zincirleri ve emtia piyasaları üzerinde doğrudan bir risk oluşturmaktadır. Çin ekonomisinde yaşanabilecek olası bir kredi sıkışması (credit crunch) veya temerrüt dalgası, küresel emtia fiyatlarında sert düşüşlere ve gelişmekte olan diğer ihracatçı ülkelerde derin resesyonlara yol açabilecek sismik bir etkiye sahiptir.

Geleceği ipotek altına alan megatrendler: Yapay zeka ve demografi

Küresel borç dağının 353 trilyon dolara ulaşması sadece geçmişin maliyetlerinin bir sonucu değil; aynı zamanda geleceği şekillendirecek yapısal megatrendlerin de bir öncü göstergesidir. Uluslararası Finans Enstitüsü, orta ve uzun vadede hem devletleri hem de devasa şirketleri daha da fazla borçlanmaya itecek yapısal baskıları son derece net bir şekilde tanımlamıştır. Bu baskıların başında yaşlanan nüfuslar (demographic aging) gelmektedir. Başta Avrupa, Japonya ve giderek artan bir şekilde Çin ve ABD olmak üzere, gelişmiş dünyada çalışma çağındaki nüfus azalırken, emekli nüfus katlanarak artmaktadır. Bu durum, devletlerin emeklilik fonlarına ve sağlık sistemlerine (Medicare/Medicaid) ayırmaları gereken bütçeleri astronomik seviyelere çıkarmaktadır. Vergi gelirleri düşerken sosyal güvenlik harcamalarının artması, hükümetleri bu açığı kapatmak için sürekli olarak yeni devlet tahvili ihraç etmeye zorlamaktadır.

Bir diğer devasa borçlanma kalemi ise yapay zeka (AI) ve ileri teknoloji harcamalarıdır. Dijital devrimin en büyük evresi olan yapay zeka yarışında geride kalmak istemeyen teknoloji devleri (Big Tech), yeni nesil çip tasarımları, devasa veri merkezleri (data centers) ve enerji altyapıları için eşi benzeri görülmemiş sermaye harcamaları (CAPEX) yapmaktadırlar. Bu harcamaların finansmanı için şirketler, tahvil piyasalarından milyarlarca dolarlık kurumsal borçlanma (corporate bond) gerçekleştirmektedir. Teknoloji sektöründeki bu agresif borçlanma iştahı, inovasyonu desteklese de, şirket bilançolarındaki kaldıraç oranlarını artırmakta ve sektörün faiz oranlarındaki dalgalanmalara karşı kırılganlığını derinleştirmektedir.

Ayrıca, enerji güvenliği ve yeşil dönüşüm (green transition) projeleri, küresel ısınmayla mücadele ve karbon nötr hedefleri doğrultusunda trilyonlarca dolarlık yeni yatırım gerektirmektedir. Rüzgar tarlaları, güneş enerjisi santralleri ve elektrikli araç şarj istasyonlarının inşası için hem hükümetlerin teşvik programları hem de özel sektörün yatırımları, devasa borç finansmanına dayanmaktadır. IIF’in altını çizdiği bu yapısal megatrendler, küresel borcun geçici bir enflasyonist dönem hevesi olmadığını; aksine, insanlığın yeni çağa adaptasyonu için ödemesi gereken kalıcı, devasa ve “borçla finanse edilen” bir fatura olduğunu kanıtlamaktadır.

Orta Doğu’daki çatışmaların savunma sanayine ve borç sarmalına etkisi

Tüm bu yapısal ekonomik ve demografik baskıların üzerine, küresel jeopolitik fay hatlarında yaşanan kırılmalar tam bir katalizör işlevi görmektedir. Emre Tiftik’in, “Orta Doğu’daki çatışmanın bu baskıların bir bölümünü daha da yoğunlaştırması bekleniyor” şeklindeki uyarısı, savaşın sadece insani bir kriz değil, aynı zamanda küresel makroekonomik istikrarı tehdit eden bir enflasyon ve borç sarmalı yaratıcısı olduğunu göstermektedir. İran ile ABD/İsrail ekseninde alevlenen çatışmalar, küresel tedarik zincirlerini sekteye uğratmakta ve enerji fiyatlarında (petrol ve doğal gaz) kalıcı bir risk primi (war premium) oluşmasına neden olmaktadır. Enerji fiyatlarının yüksek seyretmesi, enflasyonun inatçı bir hale gelmesine ve merkez bankalarının faiz oranlarını indirmekte tereddüt etmesine yol açarak, 353 trilyon dolarlık küresel borcun faiz maliyetini zirvede tutmaktadır.

Daha da kritik olanı, savunma ve siber güvenlik harcamalarındaki dramatik artıştır. Rusya-Ukrayna savaşının ardından Avrupa’da başlayan silahlanma yarışı, Orta Doğu’daki mevcut çatışmalar ve Asya-Pasifik bölgesindeki Tayvan gerginliği ile birleşerek Soğuk Savaş’tan bu yana görülen en büyük küresel militarizasyon dalgasını başlatmıştır. Başta NATO üyeleri olmak üzere, tüm dünyada hükümetler savunma bütçelerini milli gelirlerinin %2’sinin çok ötesine taşımaya zorlanmaktadır. Yeni nesil savaş uçakları, hava savunma sistemleri, siber savaş altyapıları ve insansız otonom silahlar için ayrılan bu devasa bütçeler, eğitim ve altyapıdan kesilerek finanse edilmekte; açık verildiğinde ise doğrudan kamu borcuna eklenmektedir.

Özetle, küresel finansal sistem kusursuz bir fırtınanın tam ortasında ilerlemektedir. Bir yandan yaşlanan nüfusun ve yeşil dönüşümün getirdiği trilyonlarca dolarlık sosyo-ekonomik harcama zorunluluğu, diğer yandan patlak veren savaşların tetiklediği amansız silahlanma yarışı ve siber güvenlik yatırımları, hükümetlerin borçlanmaktan başka bir seçeneği kalmadığı bir ekosistem yaratmıştır. 353 trilyon dolara ulaşan bu borç yığını, yatırımcıların ABD tahvillerinden kaçarak daha güvenli limanlar arayışına girmesine neden olan o büyük “sürdürülemez patika” gerçeğinin en net matematiksel ispatıdır. Dünya ekonomisi, gelecekteki büyüme potansiyelini bugünden borçlanarak tüketirken, alınacak her yeni faiz kararı ve patlak verecek her yeni jeopolitik kriz, bu devasa borç dağının eteklerinde yeni bir çığ tehlikesi yaratmaya devam edecektir.

Küresel borç rekora koşuyor adlı haberin tamamını vkmfinans 'da okuyun.

ABD Hazine Bakanlığı’nın Aralık 2025 dönemine ilişkin Uluslararası Sermaye Hareketleri (TIC) verileri, yabancı sermaye girişinde belirgin bir yavaşlamaya işaret etti. Kasım ayında 204,4 milyar dolar olan net toplam sermaye girişi, Aralık’ta 44,9 milyar dolara geriledi.

Uzun vadeli girişlerde sert düşüş

Uzun vadeli net sermaye akışı (swap ve diğer işlemler hariç) Aralık ayında 28 milyar dolar olarak gerçekleşti. Kasım ayında bu kalemde 206,6 milyar dolarlık güçlü bir giriş kaydedilmişti. Net resmi sermaye girişi 12,2 milyar dolar ile önceki ayın 44,9 milyar dolarlık seviyesinin altında kalırken, net özel sermaye girişi 32,7 milyar dolar oldu. Bu kalem Kasım’da 159,6 milyar dolar seviyesindeydi. Veriler, ABD varlıklarına yönelik yabancı talebin yılın son ayında ivme kaybettiğini gösterdi.

Hazine tahvillerinde net satış

ABD Hazine tahvillerine yönelik yabancı işlemler Aralık’ta 41,6 milyar dolar net satışa işaret etti. Kasım ayında 78,2 milyar dolar net alım yapılmıştı. Ajans tahvillerinde 9,6 milyar dolar net alım gerçekleşirken, şirket tahvillerinde 2 milyar dolarlık net satış görüldü. Buna karşılık hisse senedi tarafında yabancı ilgisi sürdü. Aralık’ta ABD hisse senetlerine 96,9 milyar dolarlık net giriş kaydedildi. ABD tahvillerinin en büyük yabancı sahipleri sıralamasında da dikkat çekici hareketler yaşandı. Japonya’nın elindeki ABD tahvili stoku 1,186 trilyon dolara gerilerken, Birleşik Krallık’ın varlıkları 866 milyar dolara indi. Çin’in elindeki ABD tahvili miktarı ise 684 milyar dolar seviyesinde yatay kaldı. TIC verileri, küresel yatırımcıların portföy tercihlerinde tahvilden hisse senedine doğru bir kayma yaşandığına işaret ederken, ABD tahvil piyasasında yabancı talebin seyri önümüzdeki dönemde faiz dinamikleri açısından yakından izlenecek.

ABD’ye sermaye girişi aralıkta sert yavaşladı adlı haberin tamamını vkmfinans 'da okuyun.

ABD Yüksek Mahkemesi, bugün eski Başkan Donald Trump’ın Uluslararası Acil Ekonomik Güçler Yasası (IEEPA) çerçevesinde geniş kapsamlı gümrük tarifeleri uygulama yetkisini ele alacak. Davanın sonucu, yalnızca ticaret politikalarını değil, aynı zamanda federal gelir dengelerini de etkileyebilir.

Deutsche Bank’tan Jim Reid, yaz aylarında alt mahkemelerin Trump’ın tarifelerini geçersiz kıldığını ancak temyiz süreci tamamlanana kadar yürürlükte kalmalarına izin verildiğini belirtti. Reid, bugünkü duruşmanın Yüksek Mahkeme yargıçlarının bu konuda nasıl bir yaklaşım sergileyeceğine dair önemli ipuçları vereceğini söyledi.

Analistlere göre, Trump yönetimi tarifelerin geçersiz kılınması halinde farklı yasal dayanaklarla yeni önlemler almaya çalışabilir.

Tahvil piyasasında da dikkat çeken hareketlilik

Öte yandan ABD Hazine tahvilleri piyasasında da yakından izlenen gelişmeler yaşanıyor. ING analistleri Padhraic Garvey ve Benjamin Schroeder, 10 yıllık ABD tahvil faizinin %4’ün üzerinde kalmaya devam ettiğini belirterek, “Salı günkü riskten kaçış ortamına rağmen tahvillerin daha iyi performans göstermesi gerekirdi” değerlendirmesini yaptı.

Tradeweb verilerine göre, 10 yıllık tahvil faizi Salı günü 1,9 baz puan düşerek %4,070 seviyesine geriledi. Ancak analistler bu seviyeyi “özellikle yüksek” bulmadıklarını vurguladı.

Yüksek Mahkeme, Trump’ın tarife yetkisini mercek altına alıyor adlı haberin tamamını vkmfinans 'da okuyun.

Beklentilerin çok altında kalan istihdam verileri sonrasında yatırımcılar hızla ABD Hazine tahvillerine yöneldi. Tahvillere yönelik güçlü talep, getirileri son ayların en düşük seviyelerine çekerken, Fed’in eylül toplantısında faiz indirimi beklentilerini güçlendirdi.

10 yıllık tahvil faizi nisan ayından bu yana en düşük seviyede

Piyasaların sert tepki verdiği verilerin ardından 10 yıllık Hazine tahvili faizi %4,0934’e gerileyerek nisan ayından bu yana görülen en düşük seviyeye indi. 2 yıllık tahvil faizi ise %3,4969’a düşerek 2022’den bu yana en düşük seviyesini kaydetti.

Fed’in eylülde faiz indirimi beklentisi arttı

Tahvil piyasasında yaşanan hareketlilik, yatırımcıların Fed’in soğuyan istihdam piyasasına 17 Eylül’deki toplantıda faiz indirimiyle yanıt vereceğine dair inancını güçlendirdi. Bir piyasa stratejisti, “Bu rapor Fed’in işgücü piyasasına yönelik endişelerini doğruluyor. Bu ay bir faiz indirimine gidileceğini neredeyse kesinleştiriyor” ifadelerini kullandı.

Zayıf istihdam verisi sonrası ABD tahvil faizleri sert düştü adlı haberin tamamını vkmfinans 'da okuyun.

Japonya, 17 Nisan'da ABD ile yapılacak ticaret görüşmelerinde elindeki ABD Hazine tahvillerini pazarlık unsuru olarak kullanmayacağını açıkladı. Piyasalarda oynaklığa neden olan tahvil satışlarına karşı temkinli duruşunu sürdürüyor.

Japonya, ABD tahvillerini ticari müzakerelerde koz olarak kullanmayacak

Japonya, 17 Nisan’da yapılması planlanan ikili görüşmelerde ABD’nin gümrük tarifelerine karşılık elindeki ABD Hazine tahvillerini bir müzakere aracı olarak kullanmayı düşünmediğini açıkladı.

Onodera: ABD tahvillerine müdahale piyasaları bozabilir

Japonya Liberal Demokrat Parti Başkanı Itsunori Onodera, kamu yayıncısı NHK’ya verdiği demeçte, "Bir müttefik olarak, ABD hükümet tahvillerine karşı kasıtlı olarak bir eylemde bulunmayız ve piyasada bozulmaya neden olmak kesinlikle iyi bir fikir değildir" dedi.

ABD tahvil piyasasında çalkantı yaşandı

Geçtiğimiz hafta ABD Hazine bonolarında yaşanan satış dalgası, uzun vadeli tahvil getirilerinin 2020’de pandeminin başlangıcından bu yana en büyük artışını yaşamasına yol açtı. Bu durum, finansal güvenli liman olarak görülen ABD tahvillerinin cazibesini azalttı.

Japonya, ABD tahvillerinde en büyük alıcı konumunda

Japonya, dünya genelinde en fazla ABD tahvili tutan ülke konumunda. Son verilere göre Japonya’nın elindeki ABD Hazine tahvili stoku Şubat ayında 1 trilyon 79,3 milyar dolara ulaştı.

Japonya, ABD tahvillerini ticaret müzakerelerinde kullanmayacak adlı haberin tamamını vkmfinans 'da okuyun.

MUFG Bank analistlerinden Lee Hardman, artan ticaret savaşı endişeleriyle birlikte ABD Hazine tahvilleri ve dolar üzerindeki baskının arttığını belirterek, bu varlıkların geleneksel güvenli liman algısını zedelediğini ifade etti.

Güvenli limanlar değişiyor, dolar zayıflıyor

Hardman, “ABD gümrük tarifelerinin uygulanması, ülkede stagflasyon – yani yüksek enflasyonla birlikte zayıf büyüme – riskine ilişkin endişeleri güçlendirdi” dedi. Bu gelişmelerin, yatırımcıların ABD varlıklarından çıkış yapmasına neden olduğunu belirtti.

“Döviz piyasasındaki oynaklığın yakın vadede yüksek kalmasını bekliyoruz ve geleneksel güvenli liman para birimleri olan Japon yeni ve İsviçre frangı'nın daha iyi performans göstermesini beklemeye devam ediyoruz” ifadelerini kullandı.

Bu gelişmelerin etkisiyle DXY dolar endeksi %0,7 gerileyerek 102,229 seviyesine indi. 30 yıllık ABD Hazine tahvillerinin getirisi ise 21 baz puan artarak %4,924'e yükseldi.

ABD tahvilleri satış baskısı altında, dolar gerilemeye devam ediyor adlı haberin tamamını vkmfinans 'da okuyun.

Trump: ABD’nin borç yükü düşündüğümüzden daha düşük olabilir

ABD Başkanı Donald Trump, yönetiminin ABD Hazinesi‘nin borç ödemelerini olası dolandırıcılıklara karşı incelediğini söyledi ve ülkenin 36 trilyon dolarlık borç yükünün “o kadar da yüksek olmayabileceğini” öne sürdü.

Air Force One uçağında gazetecilere konuşan Trump, savurgan harcamaları tespit etmek amacıyla ödeme kayıtlarını tarayan yönetim yetkililerinin dikkatlerini küresel finans sisteminde merkezi bir rol oynayan borç ödemelerine çevirdiğini ifade etti.

“Hazine tahvilleriyle ilgili sorunlar olabilir”

Trump açıklamasında şu ifadeleri kullandı: Hazine tahvillerine bile bakıyoruz. Hazine tahvilleriyle ilgili bir sorun olabilir – bunu okuyorsunuz ve bu ilginç bir sorun olabilir. Bu şeylerin çoğu sayılmıyor olabilir. Başka bir deyişle, bulduğumuz bazı şeyler çok hileli, bu nedenle belki de düşündüğümüzden daha az borcumuz var.

ABD’nin borç yükü 36.2 trilyon dolar

ABD Hazinesi’ne göre, ülkenin toplam kamu borcu şu anda 36.2 trilyon dolar seviyesinde bulunuyor. Bu rakam, ABD’nin Gayri Safi Yurtiçi Hasılası’nın (GSYH) %120’sinden fazlasına eşit durumda.

Trump’ın açıklamaları, borç yönetimi konusunda yeni bir tartışma başlatırken, yönetimin mevcut borç durumuyla ilgili nasıl bir adım atacağı ise henüz belirsizliğini koruyor.

ABD’nin 36 trilyon dolarlık borcu yeniden değerlendiriliyor adlı haberin tamamını vkmfinans 'da okuyun.